vrijdag 24 juli naar Åndelsnes

Via de 715 verlaten we Flakk, richting Kristiansund, met als eindbestemming Åndelsnes. Daar willen we een camping zoeken vanwaar we later de Trollenweg naar het zuiden kunnen rijden. De route is weer mooi. De foto's en filmpjes die we maken, onderweg zijn talrijk. Voor de liefhebber zullen we er ééntje laten zien.

Het weer is wisselvallig, nog steeds. Een matige temperatuur (ca. 17-18 graden als het regen lager), buiten en ook felle opklaringen. Ik schreef het al eerder, het effect is prachtig!

We rijden via de 715, de 707 en 714 naar Orkanger, dan een stukje E39 en vervolgens de 65 naar Surnadalsøra (Skei). Daar willen we eigenlijk via de 70 naar Sunndalsøra, maar gelukkig zien we op tijd een bord dat de 70 dicht is. Dan wijzigen we van koers en gaan dan maar door op de 65 naar Halsa en pakken daar de veerboot naar Kanestraum. We volgen de E39 tot vlakbij Molde en slaan dan de 64 in tot Åndelsnes. Naar de camping moeten we dan nog ca. 10 km via de E136 richting Dombås.

Werkelijk prachtig langs meren en fjorden! Dit deel van Noorwegen kun je niet afleggen zonder af en toe een veerboot nodig te hebben. Omrijden is vaak echt niet mogelijk of het kost je uren! Meestal duren de tochtjes niet lang. We hebben er vandaag twee gehad, eentje dus van Halsa naar Kanestraum (E39) en  later van  Sølsnes naar Åfarnes. Andere stukken water steek je over met een tunnel of een brug. Je moet wel op veel plaatsen tol betalen.

We hebben intussen ca. 2.500 km afgelegd. Voor velen een schrikbeeld vermoedelijk, maar voor ons dus geen straf over het algemeen. Dat geldt eigenlijk alleen voor het naar Noorwegen rijden: via Duitsland, Denemarken en Zweden over snelwegen zijn het soms lange saaie stukken. In Noorwegen is het echt overal mooi en telkens afwisselend!

We staan nu op een prachtige camping, Tolveggen, gelegen tussen hele hoge bergkammen, in een smal 'dal'. Gisteren, toen we aankwamen was het droog en niet al te koud. Dan heb je een mooi zicht op de hoogten. Je voelt je er nietig en onbeduidend tussen deze kolossen! Achteraan de camping loopt een smal paadje van ca. een kilometer lengte door bos en struikgewas. Het leidt langs een met geweld naar beneden donderend water! Oorverdovend als je er vlak bij staat, maar op de camping zelf is een het erg naar de achtergrond verdrongen. Gisteravond hebben we (weliswaar met broek en trui) tot half twaalf buiten gezeten. Het is zo heerlijk dat het hier niet donker wordt!

Vannacht heeft het helaas bijna onafgebroken geregend. Nu pas (half twee) wordt de lucht iets lichter! Dan is zo'n plek als deze niet zo fijn: je ziet de bergkammen niet meer, alleen maar bewolking/mist, waar je ook kijkt. Alleen de directe omgeving is zichtbaar, niet om vrolijk van te worden.

Vandaag blijven we hier. Al is het maar om de blog bij te werken! Een dagje rust is heerlijk en als het straks droog is moet de omgeving nog wel gefotografeerd en gefilmd. Dan kan het hier beschrevene ook nog worden geïllustreerd.