zondag 26 juli Trollstigen en Geiranger

Zondag verlaten we de prachtige camping om een paar kilometer terug te rijden richting Åndelsnes; net daarvoor slaan we linksaf weg 63 in richting de Trollstigen, een ijzingwekkende weg omhoog, langs 11 haarspeldbochten. Als ik vantevoren geweten had hoe dat er in werkelijkheid uitziet, weet ik niet of we die weg wel gereden hadden. Maar ons campertje heeft ons er weer ontzettend goed doorheen gesleept. Gelukkig was het mistig, dus waren de prachtige maar tegelijk afgrijselijke gezichten naar beneden en naar boven niet altijd heel goed te zien. Er is maar één weg en die is op zich wel duidelijk, dus het is niet zo dat de mist het gevaarlijker maakt. Eng zijn ook de tegenliggers, want het is niet heel breed, passeren gaat, maar dan moet je wel rustig doen. Harder dan ca. 35 km per uur haalden wij overigens niet, dus dat kwam goed uit. Er kwamen ook touringbussen langs!

Van dit deel van de reis heeft Mieke heel veel video-opnamen gemaakt. Hoe ik die moet downloaden weet ik nog even niet. Van de rest van de reis zijn heel veel prachtige foto's gemaakt, die staan in een diavoorstelling hiernaast en zijn echt van een ontroerende schoonheid! Ik heb er letterlijk tranen van in mijn ogen gekregen. Wat is dit land prachtig!!

 

De Trollenweg zelf is maar een paar km lang, je doet er wel lang over. Boven is een restaurant en winkel. We vonden dat we na deze spannende tocht wel een break hadden verdiend. En van de weeromstuit hebben we meteen maar een heleboel geld uitgegeven aan souvenirs voor het thuisfront.

Vanaf dit punt rijd je op ca. 1000 meter boven de zeespiegel door een prachtig landschap (zie foto's in diavoorstelling), mooie vergezichten, bergen met restjes sneeuw, een rivier die afwisselend kalm stroomt of verandert in een waterval, langs bergkammen aflopende waterstroompjes en -stromen. Je komt hier echt ogen te kort. Je wilt overal wel stoppen en kijken, filmen en fotograferen. Het weer is ineens veel mooier: zon en veel prachtige witte wolkenpartijen. Niks geen regenwolken meer.

Voor het gevoel rijd je in een verlaten landschap, maar ineens kom je dan op een bevolkt dorpje met winkels (open op zondag, tja dit is de meest toeristische weg van Noorwegen…) en een veerboot naar Geiranger. We doen een paar boodschappen, vers brood o.a., en lunchen. We nemen toch maar niet deze veerboot. Die vaart weliswaar door het Geirangerfjord, maar doet er 2,5 uur over, terwijl we rijdend en met de korte veerboottocht van Linge naar Eidsdal er ongeveer een uurtje over doen. Bovendien hebben we in 2003 van Geiranger naar Hellesylt door dit fjord gevaren. Toen zijn we vanuit het zuiden naar Geiranger gereden, nu komen we vanuit het noorden, dus dat belooft ook een heel nieuw gezichtspunt. Dat blijkt zeer de moeite waard, maar ook wel weer heel erg spannend: veel bochten, smalle wegen, tegenliggers en stijgingen of dalingen van meer dan 10%! Je adrenaline blijft er wel van stromen, dus hier wordt je geen slaaprijder, hoor!

In Geiranger zelf komen we maar weer even bij, door in de toeristenwinkeltjes de benen even te strekken. Na de stevige afdaling beginnen we vervolgens aan weer een klim naar boven.


Uiteindelijk belanden we op de weg naar Lom, die nog een flink aantal km duurt, maar deze is recht, redelijk vlak en je mag (en kunt) er 90 km per uur rijden. Als we om 19.00 uur Lom bereiken, herkennen we het ineens weer van 6 jaar geleden. De camping is niet bijzonder, maar ligt wel midden in het dorp en voldoet voor de komende 2 nachten uitstekend. We sluiten de dag af met een heerlijke pizza in het naastgelegen Kafetaria!