Jammer, maar in Noorwegen kennen ze bij de Mac geen ontbijt, dus naar een bakker om koffie, thee en wat broodjes te kopen. Die nuttigen we op een bankje in de zon , op het grote Torget van de stad.

Het weer is heerlijk, we klagen later zelfs dat het warm wordt.
We worden afgezet bij het centraal station, waar de pakhuizen op houten palen staan, één van de 'bezienswaardigheden' van Trondheim.

We hebben nergens iets gehoord of gelezen over houtrot, maar dat beeld komt bij ons boven als we dit plaatje zien. Ze zijn echter gerestaureerd en vallen onder monumentenzorg.
Trondheim heette vroeger Nidaros, tot in de 16e eeuw en was toen de hoofdstad van Noorwegen. De stad werd gesticht door Olav Tyggvasson, of Olav I, in 997. In 1681 heeft een rand de stad verwoest en is het helemaal opnieuw aangelegd. De straten werden verbreed en de eerste stenen huizen verrezen in een schaakbordachtig patroon, dat tegenwoordig nog het beeld van het centrum bepaalt.
De stad is niet groot, maar wel gezellig. De Nidarosdom en het ernaast gelegen aartsbisschoppelijk paleis zijn de belangrijkste bezienswaardigheden. De Dom is inderdaad indrukwekkend groot. In het paleis zijn enkele musea ondergebracht, waarvan één rondom de Koninklijke versierselen. Alle koningen zijn in Trondheim gekroond! 't Is maar dat je het weet
Nu we allebei in de bieb werken, kan een bezoekje aan de Trondheimse bieb natuurlijk niet uitblijven. We snappen nu ook goed, dat de bieb een logische plek is om ff het toilet te bezoeken. De internet-pc's zijn bijna allemaal bezet. Opvallend is dat er veel spelcomputers klaar staan (maar nauwelijks gebruikt, maar het was net 10 uur, misschien lag dat daaraan ;-).
Een uitstalling van de Harry Potterboeken maakt duidelijk dat men veel exemplaren van dezelfde titel heeft (en nog niet uitgeleend). Er is zelfbediening (zowel voor inname als uitgifte), daarnaast ook nog vrij veel baliepersoneel valt op. Genoeg over het werk. De foto's van bibliotheken zal ik in een aparte diavoorstelling zetten, voor de bibliotheekadepten onder de lezers van dit blog ;-)
Tegen een uur of drie worden we het slenteren zat en gaan we met de bus terug naar de camping. We kunnen daar zelfs een tijdje in de zon genieten van een boek. Maar intussen zitten we in spanning te wachten op een telefoontje van thuis dat de knie-operatie van de moeder van M. goed is verlopen. Als we om half negen nog niets hebben gehoord verzamelt M. toch maar moed en belt zelf. Gelukkig, het is allemaal goed verlopen, ze krijgt alweer praatjes. Een hele opluchting. We kunnen nu weer plannen maken voor de rest van de vakantie...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten