hand niet gebroken!! Gelukkig!!

Vanmorgen mocht ik terug voor controle naar het ziekenhuis: fotosessie van de hand om te zien of het bewuste beentje in mijn linkerhand wel of niet gebroken is. Het goede nieuws: het is niet gebroken, dus mijn hand hoeft niet meer in het gips!! Heerlijk!

De hand is nog wel erg beurs (flink gekneusd) en pijnlijk, maar zonder gips kan ik natuurlijk veel meer. Nog geen flessen openmaken en dweilen wringen, maar daar heb ik helemaal geen problemen mee, gelukkig. Vandaag maar weer eens voorzichtig proberen wat ik wel en niet kan. Ik hoop dat ik snel kan autorijden, dan hoeft M. me niet meer elke dag te brengen en te halen (wat ze overigens met liefde deed en doet). Doel voor vandaag, dus oefenen, al is het maar in de wijk.

 

De blauwe plekken worden al geel en groen, dus lichamelijk lijkt ons leed nu wel geleden. Intussen zijn we nog bezig om alle spullen uit de camper te sorteren, schoon te maken en op te ruimen. Ging niet zo snel, maar zal nu wel wat sneller gaan. Hadden het weekend (en vandaag ook nog) de nichtjes K & A te logeren, die ook nog met wat klusjes hebben geholpen, tussen de spelletjes, films en bezoek aan het Nijntje-museum door.

Eind van de middag gaan zij weer terug naar hun rechtmatige ouders en zit het logeerweekend er op. Jammer, aan alle leuke dingen komt een eind, net als aan de nare.

We krijgen nog steeds lieve reacties, dat is fijn. Dank allemaal!

Deze week de fietsen naar de fietsenmaker om  te kijken of er nog wat aan te maken valt en anders is dat een zaak voor de verzekering. Verder valt de materiële schade erg mee, afgezien natuurlijk van de camper zelf. Dat blijft een gevoelig verlies, we waren erg aan het ding gehecht. Tja, voorlopig zullen we met andere middelen vakantie moeten vieren. Het blijft een luxe probleem, dat realiseren we ons terdege.

 

 

 

 

weer overeind

 

Hier wordt de camper weer overeind gezet...

foto's en vervolg

Hier dan twee foto's van het interieur van de camper:




Daar wordt je niet blij van! De foto's van de buitenkant laten weinig zien, dan lijkt er eigenlijk weinig mee aan de hand te zijn. Er staan ook nog foto's op mijn mobiele telefoon, maar de accessoires die ik nodig heb om die te downloaden kan ik even niet vinden in de vele tassen en kratten met spullen, waarmee ons huis en schuur nu gevuld zijn. Komt nog wel.
Vrijdag zijn we samen met (schoon-)zus en zwager, gewapend met aanhanger, lege kratten, tassen en vuilniszakken afgereisd naar het tijdelijke adres van onze camper in Wierden (bergingsbedrijf) om te kijken wat we nog van onze spullen konden redden. Dat blijkt onverwacht uitermate positief. Zo ongeveer 95% van al onze bezittingen hebben we kunnen meenemen, weliswaar hier en daar wat beschadigd of vies, maar dat is in de meeste gevallen op te lossen. De laptops komen ongeschonden uit de strijd en ook de belangrijkste persoonlijke dingen hebben we dus nog.

Het was een speciale dag: met z'n vieren hebben we een hele middag alles uitgepakt, uitgezocht en weer ingepakt. Om alles zo door je handen te laten gaan was goed. We hebben ondanks de ellendige omstandigheden ook vreselijk gelachen met elkaar. Mede dankzij de voortvarende en nuchtere hulp van R&G hebben we dus eigenlijk een erg leuke dag gehad, samen.

De emoties zijn en blijven er ook nog wel hoor, dat zal nog wel ff duren, maar dat is niet erg. Ook de afhandeling van e.e.a. zal nog ff tijd en (minder fijne) energie in beslag nemen, maar dat zij zo.
Wij prijzen ons meer dan gelukkig met zoveel beschermengeltjes! En met zoveel lieve familie, vrienden en collega's waar we op alle mogelijke manieren meelevende en ondersteunende reacties en hulp van krijgen. Vanaf deze plaats alvast heel veel dank daarvoor!
De komende tijd zullen we velen van jullie weer zien en spreken, daar verheugen we ons op!

vervolg thuisreis

Dit is het spannende (nou ja…) vervolg op onze thuisreis: te beginnen met het goede nieuws: we zijn beiden heelhuids thuisgekomen, donderdagavond.  Het slechte nieuws is dat onze camper deze vakantie niet heeft overleefd.

Wat is er gebeurd:

Donderdagmorgen zijn we met opgewekte zin opgestaan en hebben genoten van een ontbijt in de schaduw(!!) omdat het al warm was. We hoeven vandaag nog geen 300 km meer te rijden en dan zijn we weer thuis. Voldaan en tevreden, met een hoop mooie beelden en herinneringen in het hoofd en met zin om er volgende week in de bieb weer lekker tegen aan te gaan, de collega's weer te zien en te spreken, het gewone ritme weer op te pakken. Om 12.00 uur vertrekken is dus echt vroeg genoeg, tanken, onderweg lekker rustig pauzeren en dan eind van de middag lekker thuis. Met voldoende tijd om alles weer uit- en op te ruimen en nog wat na te genieten van het zomerweer.

 

Het liep een beetje anders: na de lunch aan de grens bij Hengelo rijden we op een kalme A1 (het is midden zomervakantie) richting A'dam als we plotsklaps worden opgeschrikt door een enorme knal terwijl op hetzelfde moment de camper compleet onbestuurbaar wordt. We realiseren ons onmiddellijk dat we een klapband hebben, maar krijgen geen gelegenheid om verder te denken , want na een aantal forse heen en weer bewegingen richting vangrail en er weer vanaf belanden we na een korte draai, achterstevoren en op de zijkant van de camper op de vluchtstrook. Met één eerste onmiddellijke besef: we zijn er nog!! En nu eruit!!

We zijn eruit geklommen, geholpen door vele, lieve, bezorgde mensen, die er vervolgens voor hebben gezorgd dat alle hulpverlening op gang kwam, die voor ons gevoel binnen 10 minuten ter plaatse was.

De details volgen later, voor nu zijn we vooral ontzettend blij dat we dit verhaal alive & kicking op het blog kunnen schrijven. We hebben elkaar nog, met slechts een enkel schrammetje en wat spierpijn. Uit voorzorg is de linkerpols van L. gister in het UMCU in het gips gezet, voorlopig voor ca. 10 dagen. Maar dat is alles! Onvoorstelbaar én dankbaar!

Maar ook in het besef dat het heel anders had kunnen aflopen…

Wij hopen julie binnenkort weer te zien en te spreken, over het vervolg hierop berichten we later.

Foto's van de camper en hoe het daarmee is afgelopen (want afgelopen is het daarmee zonder twijfel) zullen we binnenkort plaatsen. Intussen is er ook over vandaag (vrijdag) veel te melden, maar daarvoor ontbreekt op dit tijdstip de energie. Trouwe lezers van dit blogzullen later nog eens moeten terugkomen. Wordt dus nog steeds vervolgd…

 

op weg naar huis

Op dinsdag was de temperatuur wel goed, maar de zon bleef een beetje verscholen, helaas. Geen probleem, we kunnen lekker naar buiten, dus vermaken ons wel. 's Middags nog een stuk (ca. 20 km) gefietst, een andere kant op. Minder fraaie wegen, want langs de autoweg, maar wel even lekker eruit. Het verkeer is niet hinderlijk, want het zijn geen drukke wegen.

Woensdag gaan we door naar Duitsland, daar moet het weer tropisch zijn, net als thuis. Maar we hebben geen zin om in één keer door te rijden naar huis, dan is de vakantie ook echt voorbij. We kiezen een camping in Rieste, Niedersachsen, vandaaruit is het laatste stuk een eitje. Doen we het lekker rustig aan.

Intussen weten we weer wat warmte is! Heerlijk! De reis start goed, we hebben de boot van 9.45 uur van Rødby naar Puttgarden al en daarna gaat het met een behoorlijk tempo. We kunnen aardig doortuffen, ook al zijn er op de snelweg van Hamburg naar Bremen heel veel wegversmallingen en dus tempovertragingen. Over het algemeen hebben we nauwelijks stilgestaan.

Om 16.00 uur staan we op een plek, met een drankje in de zon! 

We eten gemakkelijk, op de camping is ook een snackgelegenheid, dus wordt het pizza met een tonijnsalade zonder afwas.

We laten het van de omstandigheden afhangen of we donderdag na de middag naar huis rijden of vrijdagmorgen… Wordt vervolgd.

maandag 3 aug.: fietsen

Vandaag starten we langzaam op. De zon laat zich nog niet zien, al voel je 'm achter het wolkendek wel zijn best doen. Na een laat ontbijt lezen we een boek en maken we brood klaar voor onderweg. Om 2 uur stappen we op de fiets om een tochtje rond het meer (Søndersø) te maken. We hadden opgevangen dat die ca. 25 km zou zijn, dat moet kunnen. De weg wordt duidelijk aangegeven met bordjes en leidt ons dwars door de akkers. Als de bewegwijzering er niet was geweest zou je twijfelen aan de juiste weg. we komen uit in Holeby, waar de route ons vervolgens doorstuurt naar Rødby en Rødbyhavn, maar dat is nog wel ver en niet echt rond het meer, zoals we dachten. We besluiten dus om een stuk dezelfde weg terug te fietsen naar Holeby en daarvandaan verder te kijken. Het is een mooie route, maar om deze nu helmaal hetzelfde terug te fietsen vinden we jammer, dus gaan we in Holeby over op een andere route in de hoop dat we ergens wel weer onderweg iets zien dat ons terugleidt naar Maribo.

Dat is gelukt, de kaart die we bij ons hadden wekte de indruk dat alle gehuchten erop vermeldt stonden.  Dat was niet zo, maar zoals het echte Scouts betaamt hebben we de weg terug naar de camper gevonden, zij het met 45 km in ons achterste i.p.v. de verwachte 25. Maar wel weer met mooie beelden in het hoofd en op de camera.

zaterdag 1 augustus aangekomen in Denemarken

De camping in Zweden verlieten we alweer vroeg, om 9.15 waren we onderweg. Vandaag nog een flinke etappe van ca. 450 km en dan een paar dagen rust bij mooier weer! De reis verliep erg voorspoedig, om half twee waren we de Øresundsbroen (Brug over de Sont) tussen Malmö en Kopenhagen al over!
Om kwart voer drie bereikten we de plaats van bestemming, Camping Maribo Sø in Maribo, (Lolland, Denemarken). We hadden gedacht dat het wel druk zou zijn, maar dat viel reuze mee, zodat we een prima plek konden uitzoeken! De temperatuur was zeer aangenaam en het was zonnig!

Wat een genot om zondag weer eens zo uit je bed in je stoel in de zon te kunnen stappen. Zondag was dus een heerlijk relaxte dag! Boek lezen, buiten eten en een wandelingetje in de nabije omgeving. We staan aan een meer, morgen willen we daar eens omheen fietsen. Dat moet lukken!

 

 

vrijdag 31 juli afscheid van Noorwegen...

Vandaag hebben we afscheid genomen van Noorwegen. Prachtig land, we komen zeker weer terug! Maar we hebben nu  echt even genoeg van de kou en de regen. De hele nacht is het onophoudelijk doorgegaan, wat een triest gezicht is een camping dan! We zijn vroeg vertrokken, althans voor ons doen: om half tien waren "on the road". Na ruim twee uur passeerden we Oslo, hebben de tank volgegooid, vers brood gekocht, geluncht en binnen het uur zaten we weer op de E16, die bij Oslo overging in de E18 en vervolgens richting Göteborg via de E6. De foto's (die later zullen volgen) laten wel zien dat het landschap er toch heel anders uitziet in Zweden.

Net voor de Noors-Zweedse grens het laatste kleine geld opgemaakt in de supermarkt en vervolgens full speed ahead Göteborg, waar we om half zes op onze plek-voor-één-nacht zijn geïnstalleerd. Weer een echt zweedse camping, helaas: volgepakt, saaie indeling, duur, maar ja,morgen gaan we lekker door naar Denemarken. Daar is het weer aangenaam zomers, volgens de weer-sites, dus daar gaan we een paar dagen lekker luieren. De camping is bekend, dat geeft alvast een vertrouwd gevoel. Op de campinggids kun je zo blijkt vandaag maar weer, niet altijd afgaan…

In de verte klinkt het concert van U2, die hier vandaag en morgen optreden.. best grappig om er flarden van op te vangen. En lekkere wandeling naar Liseberg-Göteborg gemaakt van zon'n dire kwartier, bij de Mac gegeten en weer terug gelopen, ff lekker frisse lucht en lichaamsbeweging na een dag autorijden. Nog even lezen en dan lekker slapen! BTW: met de moeder van M. gaat het heel goed, is weer thuis, hele geruststelling!

Woensdag en donderdag: Fagernes

Vandaag is het donderdag en sinds vannacht 3 uur regent het weer nagenoeg onafgebroken. Dinsdag was het eindelijk weer eens een aardige dag, onderweg van Lom naar Fagernes was het wederom genieten van het prachtige Noorse landschap (route 51), zie eerder blogs.
In Fagernes op de camping aangekomen was het weer nog steeds goed, goed genoeg om buiten te zitten, tenminste, in de zon was het zelfs zeer aangenaam te noemen. Woensdag stonden we met zonneschijn op, hebben buiten ontbeten, maar vervolgens betrok de lucht weer. Het bleef wel droog.
We zitten hier op een paar honderd meter van het plaatsje; eind van de middag zijn we daar naar toe gewandeld. Het stelt niet echt veel voor, maar voor de dagelijkse boodschappen kunnen we kiezen uit de COOP en de Spar (een grote!). Het winkelcentrum is nog in aanbouw, er zijn al een paar winkels open. Wat doen vrouwen als ze kunnen? Precies: geld uitgeven! In de uitverkoop nog wat vrijetijdskleiding gescoord, toch leuk meegenomen! Vanmorgen gaf de regen ons nog meer reden om ons nog maar een keer om te draaien. Rond half elf (net voor de doorligplekken ontstaan) besluiten we aan het ontbijt al eens te bekijken waar het weer beter is dan hier, want nu beginnen we de regen en de kou wel een beetje zat te worden! We hebben intussen genoeg moois gezien en een boek lezen in de zon is een heel aanlokkelijke gedachte, die we eindelijk wel eens willen realiseren. De techniek staat voor niets: je kunt over de hele wereld (maar voor ons is Scandinavië vandaag genoeg) via je laptop zien wat voor weer het is en de komende dagen (waarschijnlijk) wordt. Dat brengt ons op het plan om morgen en overmorgen maar eens bijtijds te vertrekken en een flink aantal kilometers te gaan rijden. Dan kunnen we zondag met een beetje geluk ergens in Denemarken een dag of twee van hogere temperaturen en wat zon genieten. Daar zien we dan wel weer verder. We hoeven pas volgende week vrijdag thuis te zijn.

Dinsdag 28 juli weg 51 langs Jotunheimen

Dinsdag trekken we dus weer verder. We nemen de 51 die langs het Jotunheimen Nationaal Park voert, naar Fagernes, de volgende halte. De weg is opnieuw erg mooi, we nemen op ca, 1/3 van de afstand een afslag naar een waterval in de rivier de Sjoa, genaamd de "Ridderspranget" (hier zou een ridder de sprong naar de overkant hebben gemaakt om zijn geliefde te volgen, volgens een Noorse legende). Erg mooi ook weer. Het is droog weer, we wandelen naar de waterval en picknicken daarna, voor we verder rijden.


De route is wederom prachtig, het wordt saai om te melden. We komen intussen om in de foto's (162 MB) en video's (ruim 4 GB!!). Het is onmogelijk om daar een keuze uit te maken. Een paar willekeurige voorbeelden, dan maar:





We zijn deze vakantie al erg veel passerende dieren tegengekomen. Grappig is dat wanneer waarschuwingsborden aangeven dat er "mooses" kunnen oversteken, of herten, dat dit dan nooit gebeurt. Staat er echter aangegeven dat er schapen of koeien op de weg kunnen lopen, dan tref je die in 9 van de 10 gevallen aan! Zo ook weer langs deze route: zowel schapen die gewoon half op de weg liggen uit te rusten, als koeien die, als het tijd wordt om gemolken te worden, gewoon midden op de weg gan lopen, terug van het graasplekje naar de boerderij.
En hoe meer je als auto denkt, "ik rij toch langzaam door, ze gaan wel aan de kant", hoe langzamer de koeien gaan lopen. Bovendien helpen ze elkaar, door erbij te komen lopen en je zo te dwingen om gewoon te wachten, tot zij op de plaats van bestemming zijn of zin hebben om aan de kant te gaan. In ons land ondenkbaar, daarom hier zo ontzettend leuk!

Liever hadden we deze foto natuurlijk zelf gemaakt, maar helaas...

maandag 27 juli Lom (camping)

In Lom waren we 6 jaar geleden ook al eens geweest, voor één nacht. Het dorpje ligt op een kruising van 2 belangrijke wegen, de 15 en de 55. Het heeft een Stavekirke, een turistsenter (hotel, hutten, camping, een bibliotheek (nee,deze hebben we overgeslagen, was ook dicht) div. winkels, pub, restaurants en dat allemaal in een straal van ca. 200 meter. Dwars erdoorheen stroomt een wilde waterval. Da's wel weer mooi!


Het dorp, de camping, wordt veel bezocht door wandelaars die de bergen rondom willen verkennen. Meer voor gevorderden dan voor ons, pseudo- of zondagswandelaars. Maandagochtend begon de dag veelbelovend met zon, maar toen zonnebaden na de lunch niet meer mogelijk was, zijn we maar een stuk gaan wandelen: een gewone wandeling rond het dorp. Hebben het vervolgens niet droog gehouden, maar het was wel ff lekker, de beweging.
De camping maakt reclame voor hun bijzondere sanitair: we snappen de bijzonderheid, maar waarderen 'm niet zo: er zijn allemaal gecombineerde douche/wc-ruimten en enkele losse toiletten, maar echt schoon is het niet. Van douchen wordt namelijk alles, dus ook het toilet en de vloer eromheen, nat. En er waren niet echt veel toiletten voor het aantal mensen. Leuk bedacht, niet praktisch. Maar ja, je kunt wel meteen een flink bedrag per nacht vragen...

zondag 26 juli Trollstigen en Geiranger

Zondag verlaten we de prachtige camping om een paar kilometer terug te rijden richting Åndelsnes; net daarvoor slaan we linksaf weg 63 in richting de Trollstigen, een ijzingwekkende weg omhoog, langs 11 haarspeldbochten. Als ik vantevoren geweten had hoe dat er in werkelijkheid uitziet, weet ik niet of we die weg wel gereden hadden. Maar ons campertje heeft ons er weer ontzettend goed doorheen gesleept. Gelukkig was het mistig, dus waren de prachtige maar tegelijk afgrijselijke gezichten naar beneden en naar boven niet altijd heel goed te zien. Er is maar één weg en die is op zich wel duidelijk, dus het is niet zo dat de mist het gevaarlijker maakt. Eng zijn ook de tegenliggers, want het is niet heel breed, passeren gaat, maar dan moet je wel rustig doen. Harder dan ca. 35 km per uur haalden wij overigens niet, dus dat kwam goed uit. Er kwamen ook touringbussen langs!

Van dit deel van de reis heeft Mieke heel veel video-opnamen gemaakt. Hoe ik die moet downloaden weet ik nog even niet. Van de rest van de reis zijn heel veel prachtige foto's gemaakt, die staan in een diavoorstelling hiernaast en zijn echt van een ontroerende schoonheid! Ik heb er letterlijk tranen van in mijn ogen gekregen. Wat is dit land prachtig!!

 

De Trollenweg zelf is maar een paar km lang, je doet er wel lang over. Boven is een restaurant en winkel. We vonden dat we na deze spannende tocht wel een break hadden verdiend. En van de weeromstuit hebben we meteen maar een heleboel geld uitgegeven aan souvenirs voor het thuisfront.

Vanaf dit punt rijd je op ca. 1000 meter boven de zeespiegel door een prachtig landschap (zie foto's in diavoorstelling), mooie vergezichten, bergen met restjes sneeuw, een rivier die afwisselend kalm stroomt of verandert in een waterval, langs bergkammen aflopende waterstroompjes en -stromen. Je komt hier echt ogen te kort. Je wilt overal wel stoppen en kijken, filmen en fotograferen. Het weer is ineens veel mooier: zon en veel prachtige witte wolkenpartijen. Niks geen regenwolken meer.

Voor het gevoel rijd je in een verlaten landschap, maar ineens kom je dan op een bevolkt dorpje met winkels (open op zondag, tja dit is de meest toeristische weg van Noorwegen…) en een veerboot naar Geiranger. We doen een paar boodschappen, vers brood o.a., en lunchen. We nemen toch maar niet deze veerboot. Die vaart weliswaar door het Geirangerfjord, maar doet er 2,5 uur over, terwijl we rijdend en met de korte veerboottocht van Linge naar Eidsdal er ongeveer een uurtje over doen. Bovendien hebben we in 2003 van Geiranger naar Hellesylt door dit fjord gevaren. Toen zijn we vanuit het zuiden naar Geiranger gereden, nu komen we vanuit het noorden, dus dat belooft ook een heel nieuw gezichtspunt. Dat blijkt zeer de moeite waard, maar ook wel weer heel erg spannend: veel bochten, smalle wegen, tegenliggers en stijgingen of dalingen van meer dan 10%! Je adrenaline blijft er wel van stromen, dus hier wordt je geen slaaprijder, hoor!

In Geiranger zelf komen we maar weer even bij, door in de toeristenwinkeltjes de benen even te strekken. Na de stevige afdaling beginnen we vervolgens aan weer een klim naar boven.


Uiteindelijk belanden we op de weg naar Lom, die nog een flink aantal km duurt, maar deze is recht, redelijk vlak en je mag (en kunt) er 90 km per uur rijden. Als we om 19.00 uur Lom bereiken, herkennen we het ineens weer van 6 jaar geleden. De camping is niet bijzonder, maar ligt wel midden in het dorp en voldoet voor de komende 2 nachten uitstekend. We sluiten de dag af met een heerlijke pizza in het naastgelegen Kafetaria!

 

zaterdag 25 juli Trollveggencamping

Er mag weer een dagje worden gerust. Het weer is niet geweldig, nog steeds niet. Regenachtig en fris (15 graden). Voor het boek en de blog echter geen echt probleem. Als het droog wordt doen we de wandeling op de camping nog een keer. Die is ongeveer een kilometer lang en begint en eindigt op dezelfde plek, achteraan de camping. De rivier die er langs loopt en op sommige plekken met donderend geweld over grote rotsblokken heen spoelt is een prachtig gezicht.  Zie de blog van 24 juli, waar het reeds beschreven is.

vrijdag 24 juli naar Åndelsnes

Via de 715 verlaten we Flakk, richting Kristiansund, met als eindbestemming Åndelsnes. Daar willen we een camping zoeken vanwaar we later de Trollenweg naar het zuiden kunnen rijden. De route is weer mooi. De foto's en filmpjes die we maken, onderweg zijn talrijk. Voor de liefhebber zullen we er ééntje laten zien.

Het weer is wisselvallig, nog steeds. Een matige temperatuur (ca. 17-18 graden als het regen lager), buiten en ook felle opklaringen. Ik schreef het al eerder, het effect is prachtig!

We rijden via de 715, de 707 en 714 naar Orkanger, dan een stukje E39 en vervolgens de 65 naar Surnadalsøra (Skei). Daar willen we eigenlijk via de 70 naar Sunndalsøra, maar gelukkig zien we op tijd een bord dat de 70 dicht is. Dan wijzigen we van koers en gaan dan maar door op de 65 naar Halsa en pakken daar de veerboot naar Kanestraum. We volgen de E39 tot vlakbij Molde en slaan dan de 64 in tot Åndelsnes. Naar de camping moeten we dan nog ca. 10 km via de E136 richting Dombås.

Werkelijk prachtig langs meren en fjorden! Dit deel van Noorwegen kun je niet afleggen zonder af en toe een veerboot nodig te hebben. Omrijden is vaak echt niet mogelijk of het kost je uren! Meestal duren de tochtjes niet lang. We hebben er vandaag twee gehad, eentje dus van Halsa naar Kanestraum (E39) en  later van  Sølsnes naar Åfarnes. Andere stukken water steek je over met een tunnel of een brug. Je moet wel op veel plaatsen tol betalen.

We hebben intussen ca. 2.500 km afgelegd. Voor velen een schrikbeeld vermoedelijk, maar voor ons dus geen straf over het algemeen. Dat geldt eigenlijk alleen voor het naar Noorwegen rijden: via Duitsland, Denemarken en Zweden over snelwegen zijn het soms lange saaie stukken. In Noorwegen is het echt overal mooi en telkens afwisselend!

We staan nu op een prachtige camping, Tolveggen, gelegen tussen hele hoge bergkammen, in een smal 'dal'. Gisteren, toen we aankwamen was het droog en niet al te koud. Dan heb je een mooi zicht op de hoogten. Je voelt je er nietig en onbeduidend tussen deze kolossen! Achteraan de camping loopt een smal paadje van ca. een kilometer lengte door bos en struikgewas. Het leidt langs een met geweld naar beneden donderend water! Oorverdovend als je er vlak bij staat, maar op de camping zelf is een het erg naar de achtergrond verdrongen. Gisteravond hebben we (weliswaar met broek en trui) tot half twaalf buiten gezeten. Het is zo heerlijk dat het hier niet donker wordt!

Vannacht heeft het helaas bijna onafgebroken geregend. Nu pas (half twee) wordt de lucht iets lichter! Dan is zo'n plek als deze niet zo fijn: je ziet de bergkammen niet meer, alleen maar bewolking/mist, waar je ook kijkt. Alleen de directe omgeving is zichtbaar, niet om vrolijk van te worden.

Vandaag blijven we hier. Al is het maar om de blog bij te werken! Een dagje rust is heerlijk en als het straks droog is moet de omgeving nog wel gefotografeerd en gefilmd. Dan kan het hier beschrevene ook nog worden geïllustreerd.

 

donderdag 23 juli Trondheim

Trondheim is de 3e stad van Noorwegen, die willen we vandaag bezoeken. Eenvoudiger kan het niet, want op werkdagen vertrekt er om 9.13 uur een bus vanaf de camping naar het centrum. De volgende gaat pas om ca. 11.30 en dan moet je zelf even een paar honderd meter naar de 710 lopen. Dus bijtijds opstaan en onszelf een ontbijt bij McDonalds beloofd, scheelt weer een half uur langer liggen.
Jammer, maar in Noorwegen kennen ze bij de Mac geen ontbijt, dus naar een bakker om koffie, thee en wat broodjes te kopen. Die nuttigen we op een bankje in de zon , op het grote Torget van de stad.


Het weer is heerlijk, we klagen later zelfs dat het warm wordt.

We worden afgezet bij het centraal station, waar de pakhuizen op houten palen staan, één van de 'bezienswaardigheden' van Trondheim.



We hebben nergens iets gehoord of gelezen over houtrot, maar dat beeld komt bij ons boven als we dit plaatje zien. Ze zijn echter gerestaureerd en vallen onder monumentenzorg.
Trondheim heette vroeger Nidaros, tot in de 16e eeuw en was toen de hoofdstad van Noorwegen. De stad werd gesticht door Olav Tyggvasson, of Olav I, in 997. In 1681 heeft een rand de stad verwoest en is het helemaal opnieuw aangelegd. De straten werden verbreed en de eerste stenen huizen verrezen in een schaakbordachtig patroon, dat tegenwoordig nog het beeld van het centrum bepaalt.
De stad is niet groot, maar wel gezellig. De Nidarosdom en het ernaast gelegen aartsbisschoppelijk paleis zijn de belangrijkste bezienswaardigheden. De Dom is inderdaad indrukwekkend groot. In het paleis zijn enkele musea ondergebracht, waarvan één rondom de Koninklijke versierselen. Alle koningen zijn in Trondheim gekroond! 't Is maar dat je het weet

Nu we allebei in de bieb werken, kan een bezoekje aan de Trondheimse bieb natuurlijk niet uitblijven. We snappen nu ook goed, dat de bieb een logische plek is om ff het toilet te bezoeken. De internet-pc's zijn bijna allemaal bezet. Opvallend is dat er veel spelcomputers klaar staan (maar nauwelijks gebruikt, maar het was net 10 uur, misschien lag dat daaraan ;-).
Een uitstalling van de Harry Potterboeken maakt duidelijk dat men veel exemplaren van dezelfde titel heeft (en nog niet uitgeleend). Er is zelfbediening (zowel voor inname als uitgifte), daarnaast ook nog vrij veel baliepersoneel valt op. Genoeg over het werk. De foto's van bibliotheken zal ik in een aparte diavoorstelling zetten, voor de bibliotheekadepten onder de lezers van dit blog ;-)

Tegen een uur of drie worden we het slenteren zat en gaan we met de bus terug naar de camping. We kunnen daar zelfs een tijdje in de zon genieten van een boek. Maar intussen zitten we in spanning te wachten op een telefoontje van thuis dat de knie-operatie van de moeder van M. goed is verlopen. Als we om half negen nog niets hebben gehoord verzamelt M. toch maar moed en belt zelf. Gelukkig, het is allemaal goed verlopen, ze krijgt alweer praatjes. Een hele opluchting. We kunnen nu weer plannen maken voor de rest van de vakantie...

woensdag 22 juli Dovrefjell

Reisdoel voor vandaag is Trondheim. Zover zijn we nog niet eerder geweest. De Nordkapp-route (E6) voert ons er vanaf Dovre / Dombås naar toe. Wat een prachtige route is dit! Het is volop genieten, zo'n 200 km lang, hoewel het mooiste stuk tussen Dombås en Oppdal ligt. Dit filmpje geeft er een klein voorbeeld van.
(uploaden lukt even niet....)

De weg voert langs/ door het Nationaal Park Dovrefjell. In Oppdal gooien we de tank weer vol, doen een paar boodschappen en lunchen in de camper. De temperatuur stijgt intussen naar aangenamere hoogte dan de afgelopen dagen. We haalden de 15 net, nu komen we iets boven de 20! Voordeel van dit wisselende weertype is wel dat er ontzettend mooie luchten zijn waar te nemen. Kortom zo'n dagje in de camper is voor ons uur genieten. Kijken, kijken, een leuke cd in de speler. Woorden hebben we dan niet nodig!

Na Oppdal vervolgen we de E6 en rijden via het centrum van Trondheim langs weg 710 naar Flakk, waar ca. 10 km vanaf Trondheim een camping aan een baai ligt, naast de veerboot naar (schier)eiland Fosen. Om 16.00 uur hebben we een plekje gevonden. Zonnig, maar helaas wel heel winderig, dus van buiten zitten komt niet veel. De met regelmaat aankomende en vertrekkende veerboten geven wel aanleiding voor een ommetje. Het blijft boeiend om te zien hoe snel zo'n veerboot leeg- en weer volloopt. En wat er allemaal aan (vracht)auto's op kan! In Noorwegen wordt het nauwelijks donker, dat is er zo heerlijk! Hiervoor staan we niet speciaal op, maar als je dan toch naar de WC moet is een foto maken een kleine moeite, zeker als je dit om 04.39 uur krijgt voorgeschoteld:

Peer Gynt & camping 'ontdekt'

Zo, een stevige wandeling van dik anderhalf uur in de frisse buitenlucht is beter voor een mens, dan het bedompte binnenklimaat van een camper na 2,5 aaneengesloten regendagen! De ramen gaan natuurlijk wel open, maar alles wordt klam en vochtig. Zondag hadden we een heerlijke dag, ondanks de regen. Echt zo'n zondag dat je lekker een boek pakt, nog eens een kop koffie/thee. De blog bijwerkt, je foto's vast sorteert. Kortom, een dag om door te komen, zonder dat je je schuldig voelt omdat je niet naar buiten gaat. Maandag hebben we de hele boel weer ingepakt en zijn gaan rijden. Richting Trondheim, dus nog verder noordwest. Niet over de snelweg (wat heet snelweg, bij ons is dat nog geen eens een provinciale weg...), maar over secundaire wegen. Bij Tretten hebben we de Peer Gyntvegen gekozen. Een beroemde weg, wel verhard, maar niet geasfalteerd, vol met gaten die vol stonden met regenwater, dwars door een prachtig hooglandschap met veel groen, meertjes, wandel-, fiets- en ruiterpaden en dus één weg voor autoverkeer. Slecht wegdek, waarvoor je ook nog tol moet betalen, maar het is echt de moeite waard. Je waant je alleen op de wereld, gedurende zo'n 66 km zijn we denk ik max. 10 andere auto's tegengekomen. Wel schapen en koeien die ons de weg versperden, alsof ze wilden zeggen: ga weg vreemdelingen, dit is van ons, je hebt hier niets te zoeken! Deze filmpjes zijn veelzeggend:




Helaas wel de hele dag door nog steeds regen, soms miezerig, soms druilerig, heel af en toe wat harder, maar vooral langdurig en gestaag nat. Deed overigens niets af aan het uitzicht, al toont het natuurlijk altijd beter als de zon schijnt, maar ja, zo zit het leven niet in elkaar (;-)) we worden oud, ja, ja..).

Peer Gynt is het verhaal van een leugenachtige figuur, uit een toneelstuk van Henrik Ibsen, een Noors schrijver uit de 19e eeuw. Peer Gynt komt er pas na een heel leven achter dat hij niet om de problemen heen moet lopen, maar ze aan moet pakken. Nou, op de naar hem genoemde weg, kun je niet om de 'problemen' heen: er is maar één weg, die zul je moeten volgen, anders kom je er niet. En 66 km. is best lang als het nat en glibberig is en af en toe steil omhoog (of omlaag, maar is minder eng) gaat.
Omkeren heeft ook geen zin. Dus vooruit met de camper en doorrijden. Een leuk 'avontuur' toch wel en na ruim 2 uur is de gewone geasfalteerde weg zo'n zaligheid!

Rond 18.45 uur bereikten we een camping in Dovre aan de rivier de Laagen (schrijf je eigenlijk met een a met een klein rondje erboven, maar die kan ik op mijn toetsenbord niet vinden, je mag het ook met dubbel a schrijven, zag ik). Deze ontspringt op de Hardangervidda en loopt uiteindelijk uit in het Mjosameer, waar aan we hiervoor stonden.

Dovre stelt niet veel voor; het is een leuke wandeling ernaar toe. Het 'centrum' bestaat uit niet meer dan een kerk, een school, gemeentehuis, Kro (annex cafetaria, hotel), een supermarkt met een tankstation. ca. 2600 inwoners, dat is het wel, een bord verwees nog naar een station, maar we betwijfelen of er vaak een trein stopt.

Morgen door naar Trondheim. Nog ongeveer 200 km. sturen, maar dat is in Noorwegen geen straf!

Dinsdag: ca. 15.30 uur: eindelijk weer droog!

Het is nu dinsdag, rond half vier en het is intussen eindelijk (net) droog geworden, we menen zelfs wat zon te zien. Gaan dus zometeen naar buiten voor een stevige wandeling in onze nieuwe omgeving, Dovre, nog ca. 200 km onder Trondheim. Het lijkt een mooie camping aan een sterk stromende rivier, maar dat hebben we nog niet goed kunnen waarnemen. Tijd voor ontdekking, dus!

Zondag: regen!!

Het heeft de hele nacht geregend en ook tot nu toe is het niet droog geweest. Helaas heeft de ducktape (nee Marrijk, heeft niets met die eend te maken, geloof ik, hoewel het schijnt dat toeval niet bestaat!) niet geholpen en lekt het nog steeds. Merk je pas als het regent, da's wel jammer... Met handdoeken en een plastic zak voorkomen we dat het bed nat wordt. In Nederland is het niet veel beter, hebben we gemerkt. Handig hoor, een laptop met internetverbinding. Alles is te volgen: de files in NL, de tour in Fr. en het weer all over the world! En natuurlijk alle berichtjes van allerlei mensen die met ons meeleven/ meelezen!

We zullen hier even een leuke impressie laten zien van de tocht over de brug van Denemarken naar Zweden, eigenhandig door Mieke gefilmd met een nieuwe camcorder. We zitten nog in het uitprobeerstadium, dus clementie als het nog niet helemaal professioneel oogt:

Het versgebakken brood dat we net gekocht ruikt erg verleidelijk, dus gaan we maar eens lekker lunchen! En dan maar eens bedenken waar we morgen naar toe zullen gaan. Richting Trondheim, waarschijnlijk. Ook al zegt de buienradar dat we dat niet zouden moeten doen... Tja. Gelukkig zijn we niet van het weer afhankelijk om het goed te hebben!

i Norge

Vrijdag hebben we dan eindelijk het land van bestemming bereikt! Ons eerste Noorse kamp hebben we voor het weekend opgeslagen op camping Sveastranda, aan het grootste meer van Noorwegen, het Mjosa-meer. Het ligt tussen Hamar en Lillehammer. Echt een prachtige plek aan het water en zoals we al dachten: de campings zijn wel druk, maar niet zo opeengepakt als in Zweden. Zaterdag begonnen met lezen in de zon. 's Middags hebben we het avontuur met de fiets naar het dichtsbijzijnde dorp gewaagd. Op aanraden van de campingbaas konden we het beste naar Moelv, zo'n 10 km fietsen, dan konden we over het fietspad. Gjovik zou iets meer te bieden hebben, maar dan moesten we langs een drukke autoweg fietsen en dat leek hem (en ons al helemaal) niet verstandig. Een vlakke weg zou nog wel gaan, maar hier loopt er niets vlak. Onze fietsen zijn een uitkomst, al moesten we er op sommige delen echt afstappen, zo stijl omhoog ging het. Wel een belevenis, hoor, en de boodschappen zijn weer binnen.
Zaterdagavond hebben we ook een kant van Noren ontdekt die we nog niet kenden: ze maken samen muziek en dansen erop! Een soort volksmuziek, met gitaar en vooral accordeon. Hadden we niet achter het wat stijve volk gezocht!

Strömstad

Heerlijk zo'n dagje helemaal niets! Boek uitgelezen, tussendoor een paar tukkies gedaan. Verrukkelijk! Vanmorgen begon de dag met een bui. Nou ja, dan draai je nog een keer om, toch? Later kwam toch de zon, al is de temperatuur wel wat lager dan de afgelopen dagen, rond de 20 graden met een fris windje en af en toe wat wolken voor de zon. Na vanmorgen is het wel droog gebleven, dus klagen doen we niet! Vóór het avondeten 3 kwartier gewandeld, dan smaakt het eten des te beter!
We hebben wel weer een lek bij het dakraam, dat is minder. Vanavond ducktape aangebracht in de hoop dat het helpt. Na de vakantie gaat het campertje voor een beurt, hopelijk kan het nu definitief worden verholpen, twee jaar geleden hadden we lekkage op dezelfde plek...
@Blijverrast: wij zijn niet van die helden om zomaar in het wild te kamperen, jammer, maar zo is het. In Noorwegen zijn de campings altijd veel rustiger, dus daar kijken we naar uit.
@Marquies de Pers: veel plezier in Oost-Duitsland, daar zijn de prijzen vast een stuk lager! Hopelijk de service niet! Geniet en groet aan P.

Zweden

Gisteren en vandaag: Zweden. Dinsdag met warm weer vertrokken uit Denemarken, via Kopenhagen via de tunnel over de brug naar Malmö, het blijft spectaculair, bijna 20 kilometer brug. Aan de overkant betalen met een pasje valt echter niet mee, maar het is uiteindelijk gelukt om de slagboom open te krijgen. We hadden ozne zinnen gezet op een camping in Halmstad, maar die bleek geen plaats meer te hebben. Dus nog maar 10 km. doorrijden en hopen dat er op de volgende wel plek is. Daar aangekomen stond er aangegeven dat-ie vol was, maar eigenwijs als we zijn, toch maar even vragen of dat echt zo is... We zijn moe en we willen nu eindelijk wel eens even een dagje niet hoeven rijden. Mieke komt dus terug met goed en slecht nieuws: het goede nieuws is dat er toch een plekje is, het slechte dat we er maar één nacht terecht kunnen. Maar omndat we Hollanders blijven is dat ook weer niet heel erg, want hij is wel erg duur. Intussen weten we dat dit aan de Zweedse kust kennelijk normale prijzen zijn, want inmiddels zijn we neergestreken in Strömstad, ruim 100 km. nog onder Oslo. Een gigagrote camping, met kleine plaatsen, waar je gewoon bijna €40 per nacht voor neertelt. Sanitair is uitstekend, dat moet gezegd. Schoon, warm en genoeg voor iedereen zonder te hoeven wachten. Hier blijven we voorlopig 2 nachten, dus morgen even niet 'sturen'. Vanvond hebben we onszelf maar getracteerd op eten in het restaurant. Een Mexicaans buffet, heerlijk!! En nu nog even lekker in het zonnetje met een kop koffie en de laptop op schoot. Het thuisfront is telefonisch van ons welzijn op de hoogte gebracht en de blog bijgewerkt. Het boek roept al. Tot later!

Denemarken bereikt

Nadat we gisteren (zondag) de hele dag in de regen hebben gereden, was het vandaag heerlijk weer. Dat ziet er meteen veel aangenamer uit! Ondanks veel wegwerkzaamheden konden we redelijk goed opschieten, behalve rond Hamburg, daar hebben we file gehad. Vanavond heerljk buiten gegeten. Rustige camping in Guldborg, ruim 100 km onder Kopenhagen. Morgen gewoon nog een dagje rijden en dan in Zweden even een paar dagen blijven op een camping. Het vakantieleven begint te wennen. Heerlijk, nergens aan denken. Dank voor alle berichten, leuk om reacties te krijgen!
Gisteren natuurlijk weer later vertrokken dan gepland. Ook al hadden we niet echt een tijd gepland, half drie is te laat. Maar ja, het was toch K-weer, dus wat maakt het uit. In de camper is het altijd warm en gezellig. Aankomst om 18.10 uur in Westerstede was eigenlijk heel goed. Vanwege de regen hebben we alleen de stroomkabel maar uitgelegd scheelde vanmmorgen ook weer met vertrek. Om 10.15 uur zaten we volgetankt op de snelweg!

We zijn bijna onderweg...

Nog één nachtje slapen en dan vertekken we! Eerste etappe is net het het land uit. Niet ver, maar wel op vakantie! Begin van bijna 4 weken niets anders om aan te denken, dan aan wat we die dag zullen doen of laten! HEERLIJK!
Net heerlijk ontspannen avondje achter de rug bij vrienden. Heerlijk gegeten en gedronken, genoten van een ontspannen zaterdagavond.
Nu nog even de laatste administratieve zaken afhandelen, deze blog maken en openen en straks lekker slapen. Morgen de laatste dingen in de camper laden en dan vertrekken. Geen haast mee, uitslapen, ontbijten en de krant. En nog even langs bij
pa en ma Kuijper. Verder dan Noord Duitsland hoeven we morgen niet, dus we hebben alle tijd. De vakantie is begonnen...